Deze pagina bestaat uit knipsels van verschillende bladen:

STOTTERTHERAPIE BLIJKT SUCCESVOL

door Rick Plantinga uit Weekendkrant Buijze pers

Lisse- Stotteraars maken tijdens het stotteren geen handgebaren.

Het lijkt alsof ze stilvallen of vastslaan. Door een vloeiend handgebaar, in combinatie met een ademhaling en spreektechniek, kan dit stilvallen worden voorkomen.

SPREKEN ZONDER STOTTEREN ligt daarmee binnen handbereik.

Dat hebben honderden stotteraars die de afgelopen jaren de BOMA®-METHODE van instituut DePauw in Lisse hebben toegepast, ervaren. Hun spreken is door door de BOMA®-Methode met blijvend resultaat verbeterd. Van spreekangst hebben zij praktisch geen last meer. Tijdens de twee weken durende therapie worden veel moeilijke situaties geoefend, waaronder telefoneren en boodschappen doen. Na de 12 therapie dagen is het altijd mogelijk om gratis een zogeheten opfrisdag te volgen, dat wil zeggen een dag terugkomen op Instituut Depauw. Met de BOMA®-METHODE heeft Instituut Depauw het wetenschappelijke onderzochte verband tussen stotteren en gebaren vertaald in een bijzonder succesvolle therapie.

Roosendaalse na jaren eindelijk van het stotteren af.

Door Jenneke Kunst uit de Roosendaalse courant

ROOSENDAAL- Van kinds af aan stotterde ze al. Op mijn zesde ben ik begonnen met stotteren, verteld de nu 23 jarige Roosendaalse Daniëlle. Ze probeerde van alles om van het stotteren af te komen. Begin dit jaar vond ze een therapie die uitkomst bood, de zogenaamde BOMA®-THERAPIE.

“Het geeft zulke goede resultaten, dat ik andere stotteraars graag erop wil attenderen dat deze manier er ook is! En ik ben nu veel zelfverzekerder en ik stap overal op af.” Zegt ze enthousiast en vlot, alsof ze nog nooit gestotterd heeft.

Daniëlle kreeg jarenlang logopedie. Dat hielp met pieken en dalen. “Dan ging het weer een tijdje goed, maar ook weer een tijdje slecht, enzovoorts. Zelf zat ik er niet zo mee als kind, want mijn ouders zeiden altijd van ‘iedereen heeft wel wat. De een heeft flaporen en de ander heeft een bril met jampottenglazen en jij stottert.’ Ik denk ook dat ik daardoor gelukkig nauwelijks gepest ben als kind, omdat ik er zelf heel gemakkelijk mee omging”. Zegt ze.

SCHAMEN.
Op haar zeventiende begon de Roosendaalse aan de studie HBO-V “Toen heb ik nog een andere therapie gedaan, waarbij je moest praten op een zangerige manier. Dat had best wel effect, maar dat werd snel weer minder. Ik ben daarna weer gaan stotteren en dat werd steeds erger. Ik kon mijn eigen naam bijna niet meer zeggen. Nou ik voelde me echt niet goed. Ik schaamde me voor mijn stotteren en ging situaties vermijden. Ik liet bijvoorbeeld een vriend voor mij opbellen”, herinnert ze zich.

NIET PRETTIG
Vijftien maanden geleden ging Daniëlle werken in de psychiatrie. De eerste zeven maanden daarvan heeft ze echt stotterend gewerkt. Daniëlle: “Die mensen hebben zelf al psychische problemen. Een stotterende hulpverlener is voor hen ook niet fijn en ik merkte dus dat dat niet echt prettig werkte. Ik dacht ook echt van ‘ik moet er iets aan doen. Dit gaat echt niet goed! .’ Mijn werkgever bood toen op een gegeven moment aan om een stottertherapie voor mij te betalen. En toen heb ik de BOMA®-therapie uitgekozen. (BOMA®=bewust omgaan met ademhaling).”

80% TUSSEN JE OREN
“Veel stottertherapieën zijn enkel op adembeheersing gebaseerd. Maar dat klopt niet. Er komt veel meer bij kijken dan alleen adem. De BOMA®-therapie erkent dat tachtig procent van het stotteren tussen je oren zit. Dus dat je denkt van ‘O ik moet nu niet gaan stotteren’ en dat je dan juist door die spanning stottert. Het gaat om de erkenning hiervan en de BOMA®-therapie is de eerste therapie waarbij ik dat tegenkwam.” Verteld de Roozendaalse.

ARMEN BEWEGEN
In een groep van acht stotteraars kreeg ze twee weken lang een intensieve therapie, waarin ze de basis-technieken van de BOMA®-therapie leerde beheersen. “Je leert een andere manier van praten. Door met je armen te bewegen kun je je ademhaling ondersteunen en controleren. Als je je arm omhoog doet, adem je in en als je je arm omlaag doet, dan adem je uit en praat je.” Zegt Daniëlle gebarend met haar arm. “Als je stottert dan is de communicatie tussen de twee hersenhelften zeg maar niet meer goed. De zichtbare beweging met je arm helpt je om hiertussen een bruggetje te slaan en dus te praten zonder stotteren. Deze manier van praten komt ook normaal over, want iedereen praat wel met gebaren.”

EROVER PRATEN
“In deze therapie leer je ook woorden te rekken en rijgen, zodat je middenrif niet de kans krijgt om te verkrampen. Ook leer je hoe je moet articuleren, bijvoorbeeld hoe je de letter p zegt. Doordoor leer je de spanning van letters af te halen. Heel fijn vind ik ook dat je tijdens de therapie met andere stotteraars kunt praten over dat stottergevoel, dus dat je weer bang bent dat je gaat stotteren. De angst om te spreken wordt heel handelbaar en controleerbaar. Je kunt ook altijd terugkomen om de methode nog eens goed door te nemen en te oefenen. Je kunt zo vaak als je wilt terugkomen en de therapie herhalen”. Vertelt Daniëlle.

HEEL BLIJ MEE
Een keer heeft Daniëlle nog een terugval gehad, waardoor ze weer meer ging stotteren. “Je zult nooit helemaal vloeiend praten, maar met deze methode kun je het wel onder controle houden en het gaat ook steeds beter. Het is vallen en opstaan. De pieken worden steeds hoger en de dalen worden steeds minder diep. Ik ben er nu negen maanden geleden mee begonnen en ik ben nu echt heel blij met hoe ik nu praat”. Klinkt het heel tevreden. “Op mijn werk gaat het hartstikke goed. Ik heb allemaal leuke reacties gehad van mijn collega’s.” zegt ze.

VERLEDEN TIJD
De BOMA®-methode is geschikt voor stotteraars van alle leeftijden die zich maximaal willen inzetten om zonder stotteren te leren spreken. Mensen die meer over deze stottertherapie willen weten, kunnen Daniëlle Riteco bellen op telefoonnummer 0165-551709. Zij verteld graag over haar ervaring met de BOMA®-methode. Als je haar hoort spreken, dan merk je dat het in ieder geval goed werkt. Stotteren is voor haar dan ook verleden tijd.

Uit de LIBELLE

Twee jaar geleden dacht ik nog “wat zou het heerlijk zijn om gewoon te kunnen zeggen wat je wilt zeggen. Niet te hoeven liegen dat je liever rode wijn hebt in plaats van witte. Simpelweg omdat je de woorden “witte wijn” niet zonder stotteren kunt uitspreken. Ik wilde niet dat de mensen mijn gestotter zouden horen. Maar mijn handicap verborgen houden ging steeds moeilijker. Ik probeerde heel veel logopedische behandelingen en kwam in 1996 uiteindelijk bij Instituut DePauw in Lisse terecht. Daar maakte ik kennis met de zogenaamde BOMA-methode. (Beter Omgaan Met je Adem) Ik leerde mijn adem zodanig onder de controle te krijgen dat stotteren bijna onmogelijk werd. Na de cursus voelde ik me als herboren. Ik ben nu ontspannen aan de telefoon, durf te bestellen wat ik wil. Jarenlang heb ik me moeten verschuilen achter een beperkte woordenschat. Woorden die me onzeker maakten, die soms zelf mij veranderden. Nu bestaan er geen moeilijke woorden meer ! “

Jose,